எதுவும் என்னுடையது அல்ல !!! அனைத்தும் உன்னுடையதே அருளாலா அருணாச்சலா!!!!

நான் அதை அடைந்த போது..,, அது நானாகியது...., ஆனால் நான் அதுவாகவில்லை.....!!!! அதாவது நீ அதை அடையும் போது அது நீ ஆகிறது..., ஆனால் நீ அதுவாவதில்லை.....!!!

படித்ததை பகிர்ந்துள்ளேன்*THE DIVINE INFOZ WHICH I CAME TO SEE* I SAVED* ., FOR ALL BENEFIT OF KNOWLEDGE* SHARING HERE..,IF IT.., SUBJECTED TO *COPYRIGHT* KINDLY GIVE IN *COMMENT WILL REMOVE IT.., *இட்டான் அறிந்திலன் ஏற்றவள் கண்டிலள் ; தட்டான் அறிந்தும் ஒருவர்க் குரைத்தில்ன் பட்டாங்கு சொல்லும் பரமனும் அங்குளன்; கெட்டேன் இம்மாயையின் கீழ்மையெவ் வாறே; பழுத்தன ஐந்தும் பழமறை யுள்ளே; விழித்துஅங்கு உறங்கும் வினைஅறி வாரில்லை; எழுத்துஅறி வோம்என்று உரைப்பார்கள் ஏதர்; எழுத்தை அழுத்தும் எழுத்துஅறி யாரே; -திருவின் கருக்க்குழி தேடிப் புகுந்த உருவம் இரண்டாக ஓடி விழுந்ததே..!அசைவில் உலகம் அது~இதுவாமே!* – திருமூல(ர்)வாக்கியம்.!

Thursday, April 26, 2018

திருச்சிற்றம்பலமுடையான்

கடவுளை உண்டா இல்லையா என மறுப்பவர்களே இன்னும் சிலர் இருக்கும் போது கடவுளே தன் கைப்பட பக்கம் பக்கமாக எழுதி பின் அடியில் கை சான்றும் ( SIGNATURE ) இட்ட ஒரு பனை ஓலைசுவடிக் கட்டு இன்னும் இருக்கிறது !
Image may contain: 3 peopleஒவ்வரு ஆண்டும் #மகாசிவராத்திரி அன்று ஒரு நாள் மட்டுமே சுவடிகள் இருக்கும் வெள்ளி பேழையை திறந்து பூஜை செய்யப்படுகிறது என்ற செய்தி சற்று வியப்பளிக்கக் கூடும் .
இத்தகைய ஓலை சுவடி இருக்குமிடம் #புதுச்சேரி தான்
அவை இடம் பெற்றிருக்கும் இடம் , அந்த ஓலை சுவடிகளையும் மாணிக்க வாசகரின் உருவசிலையையும் பாதுகாக்கும் பெரும் பேறு பெற்ற #அம்பலத்தடியர் திருமடம் தான் இந்த அரிய பொக்கிஷங்கள் இருக்கும் இடம்
இதைப்பற்றிய பின் புலத்தை காணலாமா ?..

திருவாசகத்துக்கு உருகாதார், ஒரு வாசகத்துக்கும் உருகார் என்பது அனைவரும் அறிந்த ஒரு வாக்கு.
திருவாசகம் வேறு, சிவன் வேறு என்பது அல்ல ! சிவனையே அவரின் அர்த்தத்தையே கூறும் நூல் திருவாசகம் மற்றும் திருக்கோவையார்.ஆகும் .சைவ சமயத்துக்குச் சிறப்பாக விளங்குவது யோக ஆகம நெறியே. ஆகும்
மாணிக்கவாசகர் பாடல்களில், அவர் சிவாகம நெறிவழி நிற்கும் ஞான யோகி என்பது புலனாகிறது.

சிவபுராணத்தின் ஆரம்ப வரிகளிலேயே அவர் "கோகழி ஆண்ட குருமணி தன் தாள் வாழ்க; ஆகமம் ஆகி நின்று அன்னிப்பான் தாள் வாழ்க," என்று ஆகமத்தைச் சிறப்பித்து விடுகிறார்.
.திருவாசகத்துக்கு ஒரு தனிச்சிறப்பு உண்டு. சிவன் தன்னுடைய சிந்தையிலே நின்றதனால், அவனுடைய திருவருளாலே அவனுடைய திருத்தாள்களை வணங்கி, மாணிக்கவாசகர் உரைத்த திருப்பாடல்கள் அவை.....
அவற்றை சிவபெருமானே நேரில் வந்து, தன்னுடைய திருக்கரத்தினால் எழுதி, அந்நூலின் அடியில்இவை எழுதியது, அழகிய திருச்சிற்றம்பலமுடையான் எழுதது
என்று கையெழுத்திட்டு அருளிய நூல்; ! எவ்வளவுமுறையாக தானே வந்து உயரிய ஒரு நூலுக்கு மத்திப்புரை வழங்கி மாணிக்கவாசகரை சிவன் உலகறிய செய்ய்திருக்கிறார் பாருங்கள் !

திருப்பெருந் துறையில் தனது ஞான ஆசானாக இறைவனையே கண்டு ஆதி யோகியான சிவனையே ஆதிகுருவாகக் கண்டு அரிட இருந்து நேரடியாக யோக நெறியை கற்று அங்கே ஒரு ஞானாலயம் மன்னனின் குதிரைவாங்க கொடுத்த பணத்தில்
கட்டி , பின் அதனால் மன்னனின் கோபத்திற்கு ஆடப்பட்டு சிறைபட்ட மாணிக்க வாசகரை இறைவனே நரியை பரியாக்கி திருவிளையாடல் செய்து மாணிக்கவாசகரின் பெருமையை இ
வன் உலகறிய செய்த பின் பல பாடல்களைப்பாடி ,பல திருத்தலங்களை தரிசித்து பின் தில்லையை அடைந்தார் .
கண்ட பத்து என்னும் பதிகம் பாடி வழிபட்டார். பின்னர் தில்லையின் கீழ்த்திசையில் ஒரு தவச்சாலை அமைத்துப் தங்கியிருந்து தினமும் அம்பலவாணனின் நடனத்தைத் தரிசித்துவந்தார். .
தில்லையில் அடிகள் அருளிச் செய்தவை குலாப்பத்து, கோயில் திருப்பதிகம், . கோயில் மூத்த திருப் பதிகம், கீர்த்தித் திருவகவல், திருவண்டப் பகுதி, . போற்றித் திருவகவல், . திருப்பொற்சுண்ணம், . திருத்தெள்ளேணம், . திருவுந்தியார், திருத்தோள் நோக்கம், . திருப்பூவல்லி, . திருப்பொன்னூசல், . அன்னைப் பத்து, , திருக்கோத்தும்பி, . குயில் திருத்தசாங்கம், அச்சோப்பத்து, என பலவாகும் .சிதம்பரம் ஆகாய தலம் ஆகையால் அங்கே பிரபஞ்சத்தைப் பற்றிய உண்மைகள் அடங்கிய திருவண்டப் பகுதி, .பாடினார்போலும் .
இவ்வாறு தில்லையில் வாழ்ந்தபோது
அவரை பெருமைபடுத்தி ஆட்கொள்ள
சிவன் ஒரு நாள் அந்தணர் வடிவில் வநது தான் பாண்டிய நாட்டைச் சேர்ந்தவரென்றும், மணிவாசகருக்காகச் சிவன் செய்த அருட்செயல் உலகெங்கும் பரவியுள்ளது எனக் கூறி மணிவாசகர் பல சமயங்களிலும் பாடிய பாடல்களை முறையாகச் சொல்லும்படிக் கேட்டுக் கொண்டார்.

மணிவாசகரும் அந்தணரை அருகிலிருத்தித் தாம் பாடிய திருவாசகப் பாடல்கள் அனைத்தையும் சொல்லியருளினார். அந்தணரும் தம் திருக்கரத்தால் அவைகளை எழுதி முடித்து `பாவைபாடிய தங்கள் திருவாயால் ஒரு கோவை பாடுக' என்று கேட்டுக் கொண்டார். அவ்வேண்டுகோளுக்கு இணங் கிய மணிவாசகர் இறைவனது திருவடிப்பேற்றை உட்கருத்தாகக் கொண்ட திரு கோவையார் என்ற நூலை சொல்லயும் இறைவன் தம் திருக்கரத்தால் அதையும் எழுதி முடித்தார்.
பின்னர் அந்தணர் வடிவில் வந்த சிவபெருமான் மறைந்தார் . அதைக் கண்ட மணிவாசகர் இப்படித் தன்னை ஆட்கொண்டவர் சிவபிரானே என்பதை அறிந்து ஆனந்தக் கண்ணீர் பெருக்கித் திருவருளை எண்ணி வழுத்தினார்.
திருவாதவூரரின் திருவாசகத்தையும், திருக்கோவையையும் தம் கையால் எழுதிய இறைவன் அந்நூல்களை உலகறியச் செய்ய வேண்டி நூலின் முடிவில் `திருச்சிற்றம்பலமுடையான் கையெழுத்து' எனத் திருச்சாத்திட்டுத் தில்லைச் சிற்றம்பலத்தில் வாயிற்படியிலே வைத்தருளினார்.
மறு நாள் பூசை செய்ய வந்த அந்தணர்கள் வாயிற்படியில் நூல் ஒன்று இருப்பதைக்கண்டு படித்துப் பார்த்து அதில் திருச்சிற்றம்பலமுடையான் கையெழுத்து என்றிருந்ததைக்கண்டு உடல் சிலிர்த்து இந்நூலைப் பாடிய வாதவூரரைச் சென்று கண்டு வணங்கினார். திருவாயிற்படியில் இந்நூல் இறைவனால் வைக்கப்பட்டிருந்த நிகழ்ச்சியை அவரிடம் தெரிவித்தார்.
அந்தணர் அனைவரும் இந்நூலின் பொருளை என்னவென்று விளக்கம் செய்ய வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டனர், அதற்கு மணிவாசகர் இதன் பொருளைத் தில்லைச் சிற்றம்பலத்தில் வந்து தெரிவிக்கின்றேன் என்று சொல்லி அவர்களோடு சிற்சபைக்கு எழுந்தருளினார். அங்கு வந்து `இந்நூற் பொருள் இச்சபையில் எழுந் தருளியுள்ள ஆனந்தக் கூத்தப்பெருமானே ஆவன்' என்று சுட்டிக் காட்டி, அச்சபையில் எல்லோரும் காண மணிவாசகர் மறைந்தருளினார்.
வாதவூரர் அதைக்கேட்டு திருவருளையெண்ணி வணங் கினார்.

நடராசப்பெருமான் மணிவாசகருக்குத் தம் திருவடிகளிலே இரண் டறக் கலக்கும் பேரின்பப் பேற்றைத் தந்து அவரை ஆட் கொண்டருளினார்.
பின்பு இறைவன் கை சான்று அளித்த ஓலை சுவடியை யார் வைத்துக் கொள்வது என அந்தனர்களுக்குள் போட்டிவந்த போட்டி வந்த போது அதில் ஒரு ஓலையை இலையில் வைத்து சிவா கங்கை எனும் திருக்குளத்தில் இட்டு அந்த இல்லை கரையில் இருக்கும் அந்தணர்களுக்குள் யாரை நோக்கி வருகிறதோ அவரே வைத்துக் கொள்ளலாம் னவு செய்து குளத்தில் இட்டனர்
அந்த ஓலை அந்தனருள் எளிய ஒரு பக்தரை நோக்கி சென்றது .

அவர் கோவிலின் வடக்கு வீதிக்கு அருகில் மடம் ஒன்றை நிறுவி இந்த ஓலைகளை பூஜித்து வந்தார்னர்
பிறகு முகமதியர் படையெடுப்பின் போது அஞ்சி ஓலைகளை புது சேரிக்கு கொண்டுவந்து மடம் ஒன்றை நிருவினர்
ஆனந்த ரங்கம் பிள்ளை டைரியில் இவர்கள்
மடம் விழாக்கள் பற்றிய செய்தி இருக்கிறது
எப்போதாவது நேரம் கை கூடும் போது
இந்த புனித ஓலையை கண்டு போற்றுங்கள் .

இது உண்மையா என ஆராயய்வதை விட நமது பாரம்பரிய
பழக்கவசங்களையும்
நம்பிக்கைகளையும் சற்று மதிப்பது நமக்கே நமைப்பற்றிய ஒரு பெருமித உணர்வை நமக்கு அளிக்கும் .
திருச்சிற்றம்பலம் !

திருச்சிற்றம்பலத்து இறைவனே என்று மாணிக்கவாசகரால் சுட்டிக்காட்டப் பட்ட பெருமையுடைய நூல்.
கடவுளே ஒரு முதிய அந்தணர் வடிவில் வநது
Image may contain: one or more people
மாணிக்கவாசகரிடம் அவர்
மாணிக்கவாசகன் சொல்லச்சொல்ல திருவாசகம் எழுதியது திருச்சிற்றம் பலமுடையான்'ர் சொல்ல சொல்ல திருவாசகத்தையும் ,திருவம்பாவையும் சொல்லி முடித்த பின் பாவை பாடிய வாயால், கோவை பாடுக!",என்று கேட்க்க புதியதாக மணிவாசகர் அவ்வண்ணமே திருக்கோவையாரைப் பாட, ஈசன் அதையும் ஏட்டில் எழுதிக்கொண்டார் . ...

....எனவும் எழுதி முடித்தவுடன் இறுதியில், மாணிக்கவாசகன் சொல்லச்சொல்ல 'திருவாசகம் எழுதியது #திருச்சிற்றம்பலமுடையான்' என்று கைச்சாத்துச் சாற்றி தில்லையில் திருச்சிற்றம்பலத்தின் வாசற்படியில் வைத்து மறைந்தான்.என்ற வரலாறா அல்லது கதையா ,எதோ ஒன்றை கேட்டிருப்போம் .
மாணிக்கவாசகன் சொல்லச்சொல்ல திருவாசகம் எழுதியது திருச்சிற்றம் பலமுடையான்' என்பது உறுதி உறுதி உறுதி.
மறைக்கப்பட்ட சில உண்மைகள் வெளிவரும் திருவருளால் இத்தொகுப்பின் படைப்பாளர் ஒரு லட்சம் ஓலைச்சுவடிகளை சேகரித்த திரு சுகுமாரன் ஐயாவுடன் தொடரும் இனிவரும் பயணமாய் ......
அடுத்தடுத்த பதிவுகளில் காண்போம்  
நமசிவாய வாழ்க! நாதன்தாள் வாழ்க !  SHARED POST FROM FB

சுவாமி விவேகானந்தர்

சுவாமி விவேகானந்தர் – ராமேஸ்வரம் கோயிலில் செய்த சொற்பொழிவு
விவேகானந்தர் 27.1.1897 அன்று ராமேஸ்வரம் மண்ணில் ஆற்றிய சொற்பொழிவு இது. இதைக் கல்லில் வடித்து குடகோபுர வாசலில் பதித்திருக்கின்றனர்.. 

‘அன்பே சமயம், தூய உள்ளன்பில்லாமல் வேறு வெளிச் சடங்குகளில் சமயம் நிலைப்பதில்லை. உடல் சுத்தமும், உள்ளத்தூய்மையுமின்றிச் சிவபெருமானை வழிபடுதலில் பயனில்லை, சுத்தமான உடலுடனும், தூய்மையான உள்ளத்தோடும் சிவபெருமானை வழிபடுவோருடைய பிரார்த்தனைகளே செவிசாய்க்கப் படுகின்றன. இந்த உண்மையை நீங்கள் யாவரும் நினைவில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். மனத் தூய்மையின்றி ஒருவன் கோவிலுக்குள் சென்றால், அவன் ஏற்கனவே செய்துள்ள பாவங்களோடு மற்றொரு பாவத்தையும் செய்தவனாகின்றான். ஆகவே, அவன் தன் வீட்டை விட்டுக் கோயிலுக்குப் புறப்படும் போது இருந்ததை விட இன்னும் இழிந்த நிலையில் தான் ஆலயத்தினின்றும் வீட்டுக்குத் திரும்புகிறான் . தீர்த்தமாடும் க்ஷேத்திரத்தில் அநேக புனித வஸ்துக்களும் பரிசுத்தமான மக்களும் உறைகின்றனர். சாதாரணமான ஓர் இடத்தில் புரிந்த பாவத்தை எளிதில் போக்கிக் கொள்ள முடியும். ஆனால் தீர்த்த ஸ்தலம் ஆகிய புனித க்ஷேத்திரத்தில் புரியும் பாவத்தைப் போக்க வழியேதுமில்லை. எல்லாவித வழிபாட்டின் சாரமாவது, தூய உள்ளத்துடன் பிறருக்கு நன்மை புரிவது தான். ஏழை எளிய மக்கள், நோயுற்ற மக்கள், இவர்களிலே சிவத்தைக் காண்பது தான் உண்மையான சிவ வழிபாடு.

விக்ரகங்களில் மட்டும் சிவனைக் காண முயற்ச்சிப்பது வழிபாட்டின் ஆரம்பக் கட்டமே. கோயிலில் மட்டும் சிவத்தைக் காண நினைப்பவனை விட, ஜாதி , மதம், மற்ற யாதொரு பேதமுமின்றி ஏழை மனிதனிடம் கடவுளைக் கண்டு அனைத்து, சேவைகள் செய்து உதவி புரிகின்றவன் தான் சிவபெருமானின் அருளுக்குப் பாத்திரமாகிறான் சிவபெருமானுக்கு சேவை செய்ய விரும்புகிறவன் அவனுடைய படைப்புகளாகிய உலகத்தில் உள்ள எல்லா ஜீவராசிகளுக்கும் சேவை செய்ய முற்ப்பட வேண்டும். சிவனடியார்களுக்குச் செய்யும் சேவை தான் சிவபெருமானுக்குச் செய்யும் சிறந்த சேவையென சாஸ்திரங்கள் கூறுகின்றன. இந்த உண்மையை நீங்கள் தெளிவாய் உணர வேண்டும்

இந்தக் குணத்தினால் தான் உங்கள் உள்ளம் தூய்மையடைந்து ‘சித்த சுத்தி‘ அடைய முடியும். சிவபெருமான் எங்கும் நீக்கமற நிறைந்தவராவார். அவர் எப்பொழுதும் யாவருடைய உள்ளத்திலும் குடிகொண்டுள்ளார். சுயநலமின்மையே உண்மையான சமயப் பற்றுக்குச் சான்று, ஒருவன் எவ்வளவுக்கு தன்னலமின்றிப் பிறருக்கென வாழ்கிறானோ; அந்த அளவுக்கு அவன் ஆன்மீக ஞானம் பெற்றுச் சிவபெருமான் அருகே சென்று விடுவான். சுயநலவாதி சிறுத்தையுடல் போலத் தன்னுடம்பு எல்லாம் நீறு பூசித் திலகம் தீட்டித் திரியினும், அவன் சிவபெருமானை விட்டு வெகுதூரம் விலகியுள்ளவன் ஆகிறான்...
                        ஓம் ஸ்ரீகுருவே சரணம்.


images from site : www.singaithirumurai.org
content from book : தெய்வம் வாழும் தீவு



Friday, January 26, 2018

மீனாய் பிறக்கும் விதிவுடையேன் ஆவேனே !

“வேதமாதவன் செய்த சேவையைப் பற்றிக் கொஞ்சம் கேளுங்கள்.., இது ராமாயண காலத்தில் நிகழ்ந்த  அனுபூதி!  

அனுமாருடைய சேவை அணியில் இருந்த பையனே வேதமாதவன்., அக்காலத்தில் பள்ளிகள் கிடையாது. 5வயதில் சத்குருவின் பாடசாலையில் பிள்ளைகளை விட்டு விட்டு, 12 வயதில் பிள்ளைகளை வந்து கூட்டிச் செல்வார்கள். இவ்வகையில் குருகுலவாசமாக, அனுமாரின் குருகுலவாச சாலைக்கு வந்தவனே வேதமாதவன். ஆஞ்சநேயரின் ஆன்மீக சேவைப் படையில் இருந்த வேதமாதவன், பூத்தொடுத்தல், ஆலயத்தைச் சுத்தம் செய்தல் போன்று சிறு சிறு சேவைகளைச் செய்து வந்தான். சிறுவயதில் இருந்தே அனுமாரிடம் பக்தியும், அபிமானமும் கொண்டிருந்தான். எப்போதும் ‘ராம நாமம்‘ ஜபித்தவாறு ராமாநாம ஸ்மரணையில் இருப்பவரே அனுமார் என்று, கேள்விப்பட்டான். அவரைப் போலவே எந்நேரமும் ராமநாமம் ஓதுதல் வேண்டும் என்று உறுதி பூண்டு எப்போதும், பணிகளின் இடையேயும் கூட ராமநாமம் ஓதி வந்தான். இதைத் தவிர அவனுக்கு வேறு எந்த மந்திரத்திலும் நாட்டம் ஏற்படவில்லை! வேறு மந்திரங்களை ஓதும் போதும் மன ஓடையினுள் ராமநாமத்தை இடைவிடாது ஜபிக்கும் மனோசக்தியையும் சிறு வயதிலேயே பெற்றான்.

“ஹே மாதவா!“ என்றால் திரும்பிப் பார்க்க மாட்டான்., “வேதமாதவன்“ என்று முழுப் பெயரையும் கூப்பிட்டால்தான் திரும்பிப் பார்ப்பான். இப்படியாக “வேதமாதவன்“ ,அனுமாருடைய சேவகத் துறையில் இருந்து கொண்டு, பலருக்கு பல்வகையான உதவிகளை அசராது ஆற்றி வந்தான்., ஒரு நாள்...

நல்ல மழையில் ஒரு பக்க்திக் குழுவினரைக் கடலுக்குள் இருந்த திட்டைக்குத் தர்ப்பணப் பூஜைக்காக அழைத்துச் சென்றான். திரும்பி வருகையில் நல்ல மழை பெய்து, படகினுள் நீர் பெருகியது., எப்படியோ ஒரு வழியாய்ச் சமாளித்து அவர்களுடன் கரை வந்து சேர்ந்தான்., மறுநாள் காலை, வேதமாதவன் கடற்கரைக்குச் சென்ற போது அவனுக்கு ஒரு அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. முதல் நாள் படகில் நீர் நிரம்பிய நிலையில் கஷ்டப்பட்டுக் கரை சேர்ந்த வேதமாதவன். கடற்கரையில் படகை விட்டு விட்டு வந்தானல்லவா? படகில் இருந்த நீர் சிறிது சிறிதாக வடிந்து, அதில் சிக்கிய ஒரு மீன், படகில் நீர் முழுதும் வற்றியமையால் , வெளிச் செல்ல வேறு வழி இல்லாமையால், இறந்து கிடந்தது போலப் படகினுள் கிடந்தது., “தன் கவனக் குறைவால் தான்“ இது நிகழ்ந்தது என்று வேதனையுற்ற வேதமாதவன் மிகவும் வருத்தமுற்றான். இந்த மீனை மீண்டும் நீரில் விட்டு விட்டால், பிற பெரிய மீன்கள், நண்டுகள் இதனைக் கடித்து தின்று விடும். அப்படியே படகிலோ, தரையிலோ விட்டாலோ, பறவைகளும் கொத்திக் கொத்தி அவைகட்கு உணவாகக் கொண்டு விடும். தன்னுடைய கவனக் குறைவால் இறந்த அந்த மீனுக்கு ஏதேனும் செய்து, அது நற்கதி அடைய வேண்டும் என்று விரும்பினான். எனவே, மீனுக்கான காருண்யத் தர்ப்பணம் செய்ய விழைந்தான். ஆனால் எப்படிச் செய்வது? இதற்கு “அனுமார்தான் நல்வழி காட்ட முடியும்! என்று அவன் எண்ணினான். அவன் அனுமார் சேவையில் இருந்தானே தவிர, ஒரு நாள் கூட அவரை அருகில் இருந்து தரிசித்தது கிடையாது..

மீனின் நற்கதிக்காக, மிகுந்த வெறியுடன், வெகு வேகமாக, வேதமாதவன் “ராம்,ராம் என்று ஓதலானான். படகில் கிடந்த மீனைக் கையில் எடுத்த சிறுவன், அதனைக் கண்டு வேதனையில் துடித்து மென்மேலும் தன்னை மறந்த நிலையில், “ராம்ராம் என்றவாறு உரக்கவும் ஜபிக்கலானான். என்ன ஆச்சரியம்! அவன் ராமநாமம் ஜபிக்க ஜபிக்க, அந்த மீனுக்கு ஜீவத் துடிப்பு வரத் தொடங்கி, அதன் உடல் சற்றே அசையலாயிற்று. ஆனால் அவன் ராம் நாமத்தை ஓதுவதை நிறுத்தி விட்டாலோ அந்த மீன் மறுபடியும் அசைவற்று முன்பு போலவே கிடக்கும். எனவே, அவன் மிகவும் பக்தி சிரத்தையுடன் ராம நாமம் ஓதியவாறே அதற்கு உயிர்த்துடிப்பு வந்தவுடன், நீரில் விட்டு விட்டால் அது பிழைத்துச் சென்று விடும் என்று எண்ணினான் ஆனால் அவன் கையில் இருந்து கொண்டு அவன் ராமநாமம் ஜபிக்கும் போது மட்டுமே, அது உயிர்த்துடிப்புடன் நன்கு அசையும், சிறிது நேரம் ராம ஜபத்தை நிறுத்தி விட்டாலோ, மீண்டும் அதன்  உடல் அசைவற்றதாகி விடும். அதனைச் சிறிது தண்ணீரில் விட்டுப் பார்த்து, “ராம்ராம் என நீருக்குள்ளும் ஓதிப்பார்த்தான். ஆனாலும் அவன் கையில் இருந்தால் தான், அந்த மீனுக்கு உயிர்த்துடிப்பு வந்ததே தவிர, அவனை விட்டு அகன்றால், அது அசைவற்றே கிடந்தது. இப்போது வேதமாதவனால் என்ன செய்ய முடியும்? அந்த மீனுக்கு ஜீவன் இருக்க வேண்டுமானால் , தன் கையிலோ , இடுப்பில் துணியிலோ வைத்துக் கொண்டு இருந்தால் தான் அவனால் அதற்கு ஜீவசக்தி அளிக்க முடியும் என்றாகி விட்டதே! எனவே, எவரும் அறியா வண்ணம் ,அந்த மீனைத் தன் இடுப்பு முடிச்சில் வைத்துக் கொண்டு, “ராமராம என்று ஓதி, ஓதியே பிற பணிகளைத் தொடர்ந்தான்.,

மீண்டும் என்ன ஆச்சரியம், அந்த மீனிடம் இருந்து எவ்விதமான நாற்றமும்  வரவில்லை! மாறாக, நல்ல சந்தன நறுமணம் ஏற்பட்டு, அந்த இடமே கமகமவென்று மணத்தது. அவ்வப்போது வேதமாதவன் மீனைத் திறந்து பார்த்துக் கொள்வான். அந்த மீனுக்கு ஜீவசக்தி அளிப்பதற்காகவே அவன் இராப்பகலாக உறங்காது, ஓயாது, ராமநாமம் ஜபிக்க ஜபிக்க.... இவ்வாறாகப் பல நாட்கள் கடந்தன,


·    தக்க உணவு, ஓய்வு உறக்கம் இல்லாமையால் அவன் உடலும் பலத்த பாதிப்புக்கு ஆளாகியது. இவனுடைய அதீத நிலையையும், குன்றி வரும் ஆரோக்யத்தையும் கவனித்தவர்கள்., அவனிடமிருந்து அபூர்வமான சந்தன மணம் எழுவதையும், அடிக்கடி இடுப்பில் மீனைப் பார்ப்பதையுமாக.., இருப்பதைக் கண்டு அனுமாரிடம் நடந்தது அனைத்தையும் சொல்லி விட்டார்கள்.. 


அவரோ நிகழ்ந்ததை எல்லாம் தீர்க தரிசனமாக உணர்ந்தறிந்து. “அந்த மீனுக்கு தன் ராமநாம ஜபப் பலன்களை எல்லாம் வேதமாதவன் அர்ப்பணித்து வருகின்றான். அந்த மீனுக்கு ராமதரிசனம் கிட்டிட வேண்டும்,., இதன் மூலம் தான் இந்த அனுபூதிக்கு ஒரு முடிவு கிட்டும்! என்று உறுதியாக உரைத்து விட்டார்., அனைவரும் வேதமாதவனிடம் சென்று நடந்ததைச் சொன்னார்கள். வேதமாதவனுக்கு என்ன செய்வதென்று புரியவில்லை. இந்த மீனுக்கு ராமதரிசனம் கிட்டும், வரை தான் உயிர் வாழ வேண்டும் என்பதற்காக அவன் கவலைப்படவில்லை. அந்த மீனுக்கு “எவ்வாறு ராம தரிசனத்தைப் பெற்றுத் தருவது என்பது தான் அவனுக்குப் புரியவில்லை. எனினும், சீதாப் பிராட்டி தந்த துளசி மணி மாலையை அணிந்து, அதன் மணிகளைச் சுவைத்து ராமநாமச் சுவையைச் பகுத்துரைத்த அனுமார், தன் நெஞ்சைத் திறந்து காட்டி “ராமதரிசனம் பொலிவதை உணர்த்தியதை நினைத்துக் கொண்டான். எனவே, அனுமாரின் ஹிருதய தரிசனம் மூலம், இந்த மீனுக்கு உரிய ராம தரிசனத்தைப் பெற்றுத் தர முடியும் என அவன் உறுதியாக நம்பினான். அவன் மிகவும் தைரியமாக அனுமாரின் அருகில் சென்று, எதையும் கேட்காமல் அவரருகே சென்று நின்றான், அவன் வருகையின் காரணத்தைத் தீர்க தரிசனமாக உணர்ந்த அனுமாரும், 

“வேதமாதவா! ராம தரிசனத்தை நீ பெற்றால்,  உன் கண்கள் பார்வையை இழந்து விடும்! உனக்கு இன்னமும் நேத்ர சக்திகள் நன்கு விருத்தியாக வேண்டும். நீ பார்வையை இழப்பதை நானும் விரும்பவில்லை. இந்த மீனோ உன் கையில் இருந்தால் தான் ஜீவசக்தியுடன் இருக்கும்! இப்போது என்ன செய்வது என்பதை நீயே சொல் பார்க்கலாம்! என்றார்.

வேதமாதவன் சற்றும் யோசிக்காமல், “பிரபோ! அடியேன் பார்வை இழப்பதைப் பற்றிச் சற்றும் வருத்தம் இல்லை! அடியேனுடைய பிழையால் இந்த மீனுக்கு ஏற்பட்ட கதியில் இருந்து எப்படியாவது அது மீண்டு நற்கதியை அடைய வேண்டும். அடியேன் கண்களை நன்றாக இறுக்கி மூடிக் கொள்கிறேன்! இந்த மீனுக்காவது ராமதரிசனத்தைப் பெற்றுக் கொடுங்கள்! என்று பக்திப் பெருக்கால் உரைத்தான். “ராம் ராம் என்று பெருங்குரலில் ஓதியவாறே அவன் கண்களை நன்கு இறுக்கி மூடிக் கொண்டது மட்டும் அல்லாமல், கண்களைச் சுற்றித் துணியையும் இறுக்கிக் கட்டிக் கொண்டு விட்டான்., வீணதாரியாகக் காட்சி தந்த ஆஞ்சநேயர், உடனே வீணையை எடுத்து மீட்டி, நாதஜோதியின் மூலம் அந்த மீனுக்குத் தன் நெஞ்சில் நிறைந்த ராம தரிசனத்தைப்,பெற்றுத் தர..., அது ஜோதி வடிவாய் வானில் மறைந்து முக்தி நிலையைத் தழுவியது, .ஆஞ்சநேயர் வேதமாதவனைத் தழுவி, அவனுடைய தியாகத்தை மிகவும் மெச்சிப் போற்றினார்., வீணையைத் தாங்கியவராய் ஸ்ரீஆஞ்சநேயத் தரிசனம் தந்தார்.,,

“இவ்வாறு, அப்பழுக்கற்ற ராம பக்தியைப் பூண்டதினால், ராம தரிசனம் தானாகவே முக்திக்கும்,! ஸ்ரீராம தரிசனமின்றி முக்தி நிலையை அடைதல் கடினமே! என அருளினார்.,, இப்போது வேதமாதவனுக்கு பெரும் வருத்தம் ஏற்பட்டு விட்டது! “ஸ்ரீராம தரிசனமின்றி முக்தி நிலையை அடைதல் கடினமே என உரைத்து விட்டாரே! ராம தரிசனத்தை விடப் பெரியதா முக்தி நிலை?

அனுமன் திகைத்துப் போனார்! “ராமநாமத்திற்கே, ராமதரிசனத்தையும் முக்தியையும் பெற்றுத் தரவேண்டிய கடமை உண்டே! ராம தரிசனத்தை விட முக்தி நிலை பெரிது என்பது போலன்றோ நாம் உரைத்து விட்டோம்! என அவரும் மலைத்துப் போனார்.., எனவே அவர் வேதமாதவனிடம், “ராமநாமமே உனக்குக் கலியுலகில் ராம தரிசனத்தைப் பெற்றுத் தருவதாக! என்று வரமளித்தார்.., ஸ்ரீராமரும் திரேதா யுகத்தில் அயோத்யாவில், சரயு நதியினுள், நேரே உள் இறங்கித் தன் அவதார நிறைவைப் பூர்த்தி செய்தார் அல்லவா! அப்போது மீன் வடிவில் அனைவருக்கும் காட்சி தந்தார்.., 

கலியுகத்தில்  ஆஞ்சநேயர் வாக்காக, தியாகராஜ சுவாமிகள் தான் பூஜித்த ஸ்ரீராமர் பரிவாரச் சிலைகளை ஆற்றிலே தூக்கிப் போட்டு மீண்டும் பெற்ற அனுபூதியை அறிவீர்கள் அல்லவா!  இவ்வாறாக அச்சிலைகளில் “ஸ்ரீராமரின் மச்சவாத்சல்ய ஸ்பரிசம் கிட்டிய பிறகே,, தியாகராஜ சுவாமிகளுக்கு ஸ்ரீராமரின் திவ்ய தரிசனம் கிட்டியது. மேலும் 96கோடி முறை ராமநாமம் ஓதி சத்குரு தியாகராஜ சுவாமிகள் ஸ்ரீராமதரிசனம் பெற்ற அனுபூதி நினைவுக்கு வருகிறதா! எனவே ஆழ்ந்த நம்பிக்கையுடன் , பிள்ளைகளே ராம், ராம் என எப்போதும் ஓது வாருங்கள்!!

ஸ்ரீஅகஸ்திய விஜயம் --- 2005 "ஸ்ரீராம் ஜெயராம் ஜெயஜெய ராம்!"

மீன் வளர்ப்பு என்பது குடும்பத்தில், சமுதாயத்தில் அமைதியை நிலைநாட்ட உதவும் அறப் பணியே. மீன் வளர்ப்பதற்கு முன் அவற்றின் தெய்வீகத் தன்மைகளைப் பற்றி ஆத்ம விசாரம் செய்து பாருங்கள். மிகவும் சுத்தமான ஒரு ஜீவன் என்று சொன்னால் மீனைச் சொல்லலாம். உப்பு நீரிலேயே இருந்தாலும் அதன் உடம்பில் உப்பு சேர்வதில்லை. அதன் தெய்வீகத் தன்மை பற்றியே சிவபெருமானும் செம்படவனாக வந்தார், அன்ன பராசக்தியும் மீனாட்சியாக மதுரையில் தோன்றினாள். பெருமாளும் மச்ச அவதாரம் கொண்டு பூவுலகைக் காத்தருளினார்.


பல மகான்களும் மீன்களின் நல்வாழ்விற்காக அருந்தொண்டாற்றி வந்துள்ளனர். காசி ராஜனின் மகள் உருபதி என்பவள் மீன் குலத்தின் நன்மைக்காக அரும் பெரும் பூஜைகள் செய்தவள். மீன்கள் முக்தி பெற வேண்டும், தண்ணீருக்குள் கண் சிமிட்டாமல் காட்சி பெற வேண்டும், கடல் வளம் பெருக வேண்டும். அது மட்டுமல்ல உலகம் உய்வடைய உத்தம மகனைப் பெற வேண்டும் என்று இவ்வாறு பல உத்தம பிரார்த்தனைகளுடன் வாழ்ந்த உருபதியே மச்சகந்தி என்னும் பெயருடன் கங்கையில் படகோட்டியாய் வந்தாள். அப்போது பராசர மகரிஷி அப்படகில் ஏறி வரவே அவர் மூலம் புனித கங்கையின் சாட்சியாக மச்சகந்தி வியாச மகரிஷியைக் குழந்தையாகப் பெற்றாள். பராசரரும், மச்சகந்தியும் கால நேரம் எதையும் செய்யும், எத்தகைய தெய்வீகப் பிரார்த்தனைகளையும் நிறைவேற்றும் என்ற இறை நியதிக்கு கருவியாய்ச் செயல்பட்டவர்களே. பராசரர் புதல்வரான வியாசர் நான்கு வேதங்களைத் தொகுத்ததோடு மட்டுமல்லாமல் மக்களின் காமத்தை முறைப்படுத்தும் காமசூத்திரங்களையும் உலகிற்கு அளித்துள்ளார்.

மீன் கண்களையுடைய மீனாட்சியாய் மதுரையை ஆட்சி செய்த பராசக்தியின் வல்லமை நீங்கள் அறிந்ததே. கண்களாலேயே ஆட்சி செய்தவள் மீனாட்சி. இன்றைக்கும் உண்மையான ஆளுமைத் திறன் உள்ளவர்கள் தங்கள் பார்வையாலேயே அனைத்தையும் சாதித்துக் கொள்வார்கள். அக்கம்பக்கத்து நாட்டு மன்னர்கள் மீனாட்சி தேவியின் மகிமை அறியாது ஒருமுறை மதுரை மீது படை எடுத்து வந்தபோது அம்மை போர்க்களம் கொண்டு போர்க்களத்திற்குச் சென்றாள். அப்போதிருந்த போர் யானைகளின் உயரம் குறைந்தது 200 அடி இருக்கும். அப்படி 200, 300 அடி உயரம் கொண்ட போர் யானைகள் எல்லாம் குதிரை மேல் பாய்ந்து வரும் தேவியைப் பார்த்தவுடன் தரையில் மண்டி இட்டு வணங்கின. பராசக்தியைப் பார்த்த மன்னர்கள் எல்லாம் தங்கள் தேரிலிருந்து இறங்கி தரையில் வீழ்ந்து வணங்கினர். கண்களால் அனைத்துப் பகைவர்களையும் வென்று வெற்றி வாகை சூடினாள் மீனாட்சி.


மீன்களில் சாத்வீக குணமுள்ள மீன்களையே வளர்க்க வேண்டும். கோல்ட், ஏஞ்சல், மூன் லைட் போன்ற பெயருள்ள மீன்களைத் தேர்ந்தெடுத்து வளர்ப்பது சிறப்பு. பைட்டர் போன்ற பெயருள்ள மீன் வகைகளைத் தவிர்க்கவும். திருமாலின் திருமார்பில் லட்சுமி உறைவதால் திருமால் அவதாரமான மீனிலும் லட்சுமி கடாட்சம் பெருகி மீன் வளர்ப்போரின் வறுமை நீங்க ஏதுவாகிறது. மீன் தொட்டியில் மீன்கள் நன்கு வெளியில் தெரியுமாறு பச்சை, ஆரஞ்ச், மஞ்சள் வண்ண விளக்குகளால் அலங்கரிக்கலாம். இரண்டு, மூன்று மின் மோட்டர்களை வைத்து மீன் தொட்டியில் எப்போதும் காற்று சுழற்சி இருக்குமாறு மின் விசிறி வசதி செய்யவும். 24 மணி நேரமும் மீன்களுக்கு ஆக்ஸிஜன் காற்றோட்டம் நிறைந்திருப்பது முக்கியம். மீன் தொட்டிக்குள் சிவலிங்கம், நந்தி, கோயில் கோபுரங்கள், மான், மயில், தவளை, ஆமை போன்ற கடவுள் நினைவுகளை ஏற்படுத்தும் பொம்மைகளை வைத்திருத்தல் நலம். -- from book - இறைவனை அடைய உதவும் சூரிய நமஸ்காரங்களும் ,அதன் யோகாசனங்களும். & more on கண்களை பாதுகாப்பது எப்படி பாகம் -1!!

A Good right path & thought you decide  and stand on it and travel …… you  can attain … more than you  dreamed …  https://www.youtube.com/watch?v=G2xFJUSLEv8&t=3shttps://www.youtube.com/watch?v=p1PID91sEW8&t=28s
--------------------------------------------------------------

ஓம் ஸ்ரீகுருவே சரணம்